در روزهایی که جمهوری اسلامی ایران قطعنامه ۵۹۸ را پذیرفته بود، بسیاری گمان می‌کردند کشور در شرایطی قرار گرفته که توان دفاعی آن کاهش یافته است. سازمان منافقین نیز با حمایت همه‌جانبه رژیم بعث عراق و با محاسبه‌ای اشتباه، عملیات «فروغ جاویدان» را آغاز کرد؛ عملیاتی که هدف آن پیشروی سریع تا تهران و ایجاد آشوب در کشور عنوان می‌شد. اما آنچه در میدان رخ داد، کاملاً برخلاف تصور طراحان این حمله بود.

در تنگه چهارزبر، جایی که امروز با نام تنگه مرصاد شناخته می‌شود، نیروهای ارتش جمهوری اسلامی ایران، سپاه پاسداران، بسیج و هوانیروز با هماهنگی و انسجام مثال‌زدنی، مسیر پیشروی مهاجمان را مسدود کردند. حملات دقیق هوانیروز، مقاومت رزمندگان و حضور نیروهای مردمی، سبب شد ستون‌های زرهی منافقین ظرف مدت کوتاهی متلاشی شوند و این عملیات با شکست کامل آنان پایان یابد.

اهمیت مرصاد تنها در پیروزی نظامی آن خلاصه نمی‌شود. این عملیات نشان داد که امنیت و استقلال کشور، زمانی تضمین می‌شود که وحدت ملی، هوشیاری و اتکای به توان داخلی در کنار یکدیگر قرار گیرند. مرصاد همچنین ثابت کرد هیچ گروه یا جریانی، حتی با برخورداری از حمایت دشمنان خارجی، نمی‌تواند در برابر اراده مردمی که از سرزمین خود دفاع می‌کنند، به موفقیتی دست یابد.

امروز، با گذشت دهه‌ها از آن نبرد، مرصاد همچنان یک درس تاریخی است؛ درسی که یادآوری می‌کند غفلت از تجربه‌های گذشته، هزینه‌ساز خواهد بود و حفظ امنیت، نیازمند هوشیاری دائمی، انسجام ملی و پاسداشت فداکاری کسانی است که برای آرامش امروز این سرزمین از جان خود گذشتند.

سالروز عملیات مرصاد، تنها یک مناسبت در تقویم نیست؛ فرصتی است برای زنده نگه داشتن یاد شهدا و رزمندگانی که در آخرین نبرد بزرگ دفاع مقدس، برگ زرین دیگری بر تاریخ مقاومت ایران افزودند. مرور این رویداد، بیش از آنکه بازگشت به گذشته باشد، نگاهی به آینده است؛ آینده‌ای که امنیت، عزت و استقلال آن در گرو شناخت تاریخ و پاسداری از سرمایه‌های ملی خواهد بود.