نوزدهم شهریور، روز جهانی پیشگیری از خودکشی، فرصتی است برای مکث کردن روی مسئله‌ای که معمولاً ترجیح می‌دهیم کمتر درباره‌اش حرف بزنیم. خودکشی اغلب در اتاق روان‌پزشک، در پرونده یک بیمار یا در زندگی یک خانواده جست‌وجو می‌شود، در حالی که بخشی از این پدیده را باید در خود جامعه دید؛ در کیفیت روابط، وضعیت اقتصادی، احساس تعلق، چشم‌انداز آینده و میزان امیدی که یک انسان به ادامه زندگی دارد.

معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی همدان با تأکید بر اینکه پیشگیری از خودکشی نیازمند همراهی همه بخش‌های جامعه است، گفت: تغییر نگاه به خودکشی باید از سکوت، قضاوت و انگ به سمت گفت‌وگو، همدلی و حمایت حرکت کند.